TomTom; zoals afgesproken!
En toen was er TomTom. Miljoenen automobilisten laten zich door TomTom dagelijks blindelings en vrijwel moeiteloos navigeren naar hun bestemming. Ik ook. Sinds de invoering van TomTom kan ik mij meten met de grote jongens: ‘Routebeschijving? Voor mij? Ik ken het wegennet als mijn broekzak…Routebeschrijvingen zijn voor watjes’. Jarenlang heb ik smekend bij allerlei tankstations om hulp gevraagd en heb ik mij vastgeklampt aan argeloze ouderen die nietsvermoedend hun hondje uitlieten: Waar moet ik naartoe? Help mij! Maar Tom…en Tom, makkers ‘Wat is jullie TomTom?’ of beter gezegd ‘Door wie willen jullie je laten navigeren?’ Wat zeg je Tom? Ja, je hebt gelijk, sorry. Sinds een jaar laat ook ik mij de weg wijzen door iemand anders. Ja, ik weet het. Zwak moment. Waarom? Moet ik jou echt uitleggen waarom? Ze leek me zo leuk. Haar naam? Tele nog iets. Dat weet je toch nog wel, iedereen had het een tijd over haar. Betrouwbaar. Innovatief. Mooi ingebouwd in het dashboard. Strak vormgegeven. Zeer gedetailleerde kaarten. Extra diensten. Mijn vrienden hadden haar allemaal op het verlanglijstje staan. Echt, joh, iedereen wilde haar. Maar ja, toch te duur. En waarom ik wel overstag ben gegaan? Ik had genoeg ruimte in mijn budget. Ja, ik kon haar wel kopen. Makkelijk. Ik lekker wel. En nu? Blij? …. Ik mis je. Wat ik zei? Ik mis jullie. Ja, jullie Tom.. en Tom. Weet je, nu ben ik vaak lekker op weg, op weg naar klanten en opeens, midden op een fly-over moet ik van haar rechtsaf, vallen de kaarten opeens uit, kan ze een adres niet vinden of moet ik in een eenrichtingsstraat een u-bocht maken. Tom…en Tom, waar zijn jullie gebleven? Ik ben gewoon weer terug bij af. Ik ben weer terug bij de tankstations in polders die niet eens bestaan, althans voor mij. Dat wil ik niet. Ik wil weer het gevoel hebben dat ik ‘in control’ ben. Net als vroeger, toen alles nog gewoon leuk was en gewoon werkte, zeg maar lukte. Jullie waren altijd zo lekker ongecompliceerd. Zuignop tegen het raam, plug&play, up-to-date, leuke vrouwen in het systeem….no-nonsense. Het kon niet op. Nu ben ik op sjiek. Met mijn veel te dure inbouwnavigatie die niet eens weet waar ik heen wil. Tja, teveel de grote jongen uitgehangen.
Beste Tom..en Tom. Genoeg gejammerd. Dat past niet bij mij en zeker niet bij jullie. Wat er nu gebeurt laten we achter ons, en straks lachen we er alleen maar om. Positief, rug recht, schouders naar achteren. Laten we gewoon een kop koffie gaan drinken of een biertje. Benen op tafel en praten. Praten over jullie. Hoe het allemaal is begonnen, over jullie drijfveren – zeg maar het grote ‘waarom jullie er zijn’, over de zonnige toekomst – waar jullie voor staan en gaan, dromen over de mooie dingen. Dromen die gaan uitkomen en daar dan over vertellen. Aan heel de wereld en aan iedereen die het maar horen wil. Tom..en Tom, tot volgend jaar…terug met stip op nummer 1 bij Incompany als dé vernieuwende, toonaangevende, succesvolle en zonder twijfel betrouwbare organisatie. Bestemming bereikt, zoals afgesproken!
Alexander Döll, Group Manager Corporate Communications, Hill & Knowlton Nederland
Terug naar Incompany 500